|
อยากจะบอกว่ารักสักเท่าฟ้า เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ / โอษฐ วารีรักษ์
|
รักตัวเองให้โอกาสกับตัวเอง การพบกันรู้จักกัน นับเป็นปรากฏการณ์ปกติของชีวิต แต่การพบกันรู้จักกันแล้วช่วยกันทำชีวิตให้ดีขึ้น นับว่าเป็นบุญวาสนาของชีวิต เกิดมาเป็นคนชาติหนึ่งไม่มีบุญวาสนาใดๆจะยิ่งใหญ่ไปกว่าการสร้างโอกาส การชักพาชีวิตตัวเอง ให้ไปตกอยู่ท่ามกลางคนเก่งและคนดี ตัวเราเองอาจไม่เก่งไม่ดีงามอะไรนักหรอก แต่ถ้าสร้างโอกาสนำพาให้ตัวเองไปตกอยู่ท่ามกลางคนเก่งและคนดี ชีวิตก็จะมีแต่ความสุข ความเจริญ ตรงกันข้ามบางคนตัวเองเก่งมาก ดีมาก แต่เกิดพรั้งเผลอ รู้เท่าไม่ถึงการณ์ชักพาชีวิตตัวเองไปตกอยู่ท่ามกลางคนชั่วและคนโง่ ความสุขความเจริญในชีวิตก็ล่มสลายลงแล้ว
หันหน้าไปทางไหนชีวิตก็เป็นเช่นนั้น สังเกตไหมคนรอบๆตัวเรา คนในที่ทำงานของเราที่ชีวิตไม่ค่อยมีคุณภาพชีวิตไม่ค่อยมีความสุข มักเป็นคนที่ติดนิสัยในการหันหน้าเข้าหาคนไม่ดีสิ่งไม่ดี วันๆตาคอยสอดส่ายหาแต่คนขี้เกียจ คนขี้โกง คนทุจริต คนปากเสีย ฯลฯ ตาก็จะมองเห็นแต่คนไม่ดี สิ่งไม่ดี ใจก็จะมีแต่ความไม่ดี จนไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องผิด เป็นเรื่องไม่ดี ชีวิตก็กลายเป็นคนไม่ดีไปโดยไม่รู้ตัว ตรงกันข้ามถ้าเราติดนิสัยในการหันหน้าเข้าหาคนดีเข้าหาความดี ตาของเราก็จะพบเห็นแต่ความดี ใจของเราก็จะเต็มไปด้วยสิ่งดีๆ พฤติกรรมในชีวิตก็จะง่าย สะดวก และคุ้นชินกับการกระทำแต่สิ่งดีๆ ชีวิตของเราก็จะดีไปเอง อยากให้ชีวิตเป็นอย่างไร จงหันหน้าเข้าหาสิ่งนั้น
วันวาเลนไทน์ อย่าลืมให้ของขวัญแก่ตัวเอง สิ่งที่มนุษย์เราได้รับเป็นของขวัญจากธรรมชาติเหมือนและเท่ากันหมดทุกคนคือ เวลา หนึ่งชั่วโมงก็มี 60 นาทีเท่ากัน หนึ่งวันก็มี 24 ชั่วโมงเท่ากัน ความแตกต่างในความเป็นคนก็คือ ใครสามารถใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง หนึ่งวัน หนึ่งเดือน หนึ่งปี หนึ่งชาติ ในการที่เป็นคนสร้างสิ่งที่เป็นประโยชน์สุขแก่ตนเองและคนอื่นได้มากกว่ากัน 30 ปี ในการเป็นคน คนไร้สาระก็ขยันทำแต่เรื่องไร้สาระ ตรงกันข้ามคนเก่ง คนดี คนอัจฉริยะก็สามารถใช้เวลา 30 ปี สร้างสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อตนเอง ต่อเพื่อมนุษย์ ต่อโลกได้อย่างมากมาย ทุกคนมีโอกาสและเวลาเท่ากัน ขึ้นอยู่กับสติปัญญาของแต่ละคนว่าจะใช้โอกาสและเวลาไปกระทำสิ่งที่สร้างสรรค์ หรือทำลายประโยชน์สุขแก่ตนเองและผู้อื่นเท่านั้น
คนดี ก็คือ คนที่ทำชั่วเสร็จแล้ว คนชั่ว ก็คือ คนที่ยังทำชั่วไม่เสร็จ เมื่อถึงวันวาเลนไทน์ นึกถึงความรัก อย่ามัวเพลินแต่มอบความรักให้คนอื่น จนหลงลืมตัวเอง รักตัวเอง ให้ของขวัญแก่ตัวเองด้วย
หันหน้าเข้าหาความดี เก็บความดีมาใส่ตัว กระทำแต่ความดี นี่คือของขวัญอันยิ่งใหญ่ อันแท้จริงสำหรับตัวเอง |
|
ความรักไม่ต้องการแค่วันเดียว ความรักไม่ต้องเกี่ยวกับวันไหน ความรักไม่ต้องมีเวลาใด ความรักไม่ต้องใช้ให้ใครชี้ ความรักไม่ต้องมีข้อวิจารณ์ ความรักไม่ต้องการการกดขี่ ความรักไม่ต้องให้ใครตราตี ความรักไม่ต้องมีเส้นพรมแดน ความรักไม่ต้องรอข้อพิสูจน์ ความรักไม่ต้องพูดตามแบบแผน ความรักไม่ต้องการสิ่งตอบแทน ความรักไม่ต้องแค่นหัวใจคน ความรักไม่ต้องการการเป็นต่อ ความรักไม่ต้องรอขอเหตุผล ความรักไม่ต้องย้ำความมีจน ความรักไม่ต้องทนที่จะรัก ความรักคือหัวใจให้แก่กัน ความรักคือนิรันดร์มั่นสมัคร ความรักคือศรัทธาสามิภักดิ์ ความรักคือความประจักษ์ในใจเรา ความรักคือนิยายไร้นิยาม ความรักคือความงามใช่ความเขลา ความรักคือหมอกควันอันบางเบา ความรักคือการเฝ้าเข้าใจกัน ความรักคือสำเนียงเสียงปลอบปลุก ความรักคือความทุกข์และสุขสันต์ ความรักคือเสน่หาสารพัน ความรักคือความฝันอันตราตรู ความรักคือศิลปะของหัวใจ ความรักคือสายใยโยงใจอยู่ ความรักคือการให้ไม่หมายรู้ ความรักคือใจผู้รู้ค่ารักฯ |